ενα ποιημα για τις μελισσουλες μας

τα ασπρα ρεικια.
δυο μελισσες ανταμωσα στα πιο λευκα τα ρεικια
και ρωτησα << τι κανετε εδω εσεις πολυ μικρα κοριτσια?>>.

μας εστειλε η μανα μας μελακι για να βρουμε
να εχουμε στο σπιτι μας και εμεις να πορευτουμε.
βρηκαμε εδω πανω σ' αυτα του κοσμου τα καλουδια
σ' αυτα εδω τα ομορφα τα ασπρα τα λουλουδια
μελι και γυρη αφθονη που εχει τωρα εδω
θα ερθουν κι οι αδερφες μας να στησουμε χορο.
βασιλης καλαμιωτης
μελισσοκομος

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΓΟΝΙΜΟΠΟΙΗΜΕΝΗΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑΣ ΣΕ ΟΡΦΑΝΟ ΜΕΛΙΣΣΙ

Η εισαγωγη μιας νεας βασιλισσας σε ενα ορφανο μελισσι ειναι απλη αλλα και συναμα δυσκολη υποθεση. Οι παραγοντες που επηρεαζουν την σωστη εισαγωγη και αποδοχη μιας νεας βασιλισσας ειναι αρκετοι, Εγω θα αναφερω μονο ορισμενους που απο την εμπειρια μου ξερω και εχουν αρνητικο αποτελεσμα εισαγωγης με ολες τις συνεπειες.

1. Υπαρξη παλαιας βασιλισσας
2, υπαρξη οριμων βασιλικων κελιων.
3. υπαρξη ωοτοκων εργατριων
4. μελισσι καιρο ορφανο και με γερασμενο πληθυσμο
5. οχι επαρκης χρονος ορφανιας δηλ λιγοτερο απο 6 ωρες<6-12 .="" nbsp="" p=""> 

<6-12 .="" nbsp="" p="">Ιδανικες συνθηκες εισαγωγης
1. μελιτοφορια (εαν δεν υπαρχει τροφοδοτουμε εμεις)
2. υπαρξη φρεσκου γονου (το δινουμε εμεις)
3. μικροτερο μελισσι
4. νεες και κυριος μελισσες που μολις εχουν εκκολαφθει.

Μεθοδοι εισαγωγης
1. κλουβακι αποστολης
2.συρματινο κλουβι
3.κλουβι μιλερ
4.μεθοδος του κυψελιδιου
και αρκετες αλλοι μεθοδοι εισαγωγης βασιλισσας

Η πιο διαδεδομενη μεθοδος  ειναι με κλουβι μεταφορας. ακολουθουμε κατα γραμμα τα παρακατω
1. ορφανο μελισσι τουλαχιστον 12 ωρων το ιδανικο ειναι πανω απο 24 ωρες
2. καταστροφη ολων των βασιλικων κελιων
3. προσθηκη νεου γονου (αυγα ημερας)
4. τροφοδοσια με συροπι
5. αφαιρεση συνοδων μελισσων απο το κλουβακι
6.τοποθετηση κλοβου αναμεσα στα πλαισια.
7. μετα απο 24 ωρες η καλυτερα 48 σπαμε την ασφαλεια της τροφης και ξανατοποθετουμε  το κλουβι αναμεσα στα πλαισια μας.

μετα απο 2-3 μερες ανοιγουμε με οσο το δυνατον λιγοτερο καπνο το μελισσι και ελεγχουμε την υπαρξη μανας και αυγων.

Για παρθενα βασιλισσα η μεθοδοι ειναι αλλες και δεν θα αναφερθουμε τωρα.

πηγες: 1, μελισσα και μελισσοκομικη τεχνικη του Πασχαλη Χαριζανη
            2. μελισσοκομεια του Ν.Ι, Νικολαιδη

ιστορικη αναδρομη της μελισσοκομιας στην ελλαδα

Ο φτερωτός Αρισταίος, λεπτομέρεια από μελανόμορφο αμφορέα του 540 πΧ.)

Η μελισσοκομία στην Ελλάδα χάνετε μεσα στα σκοτάδια  της μυθολογίας. Το αρχαιότερο πρόσωπο το οποίο εμφανίζεται στο χώρο της μελισσοκομίας είναι ενα μυθικό προσωπο  ο Αρισταίος. Πρόκειται για εαν προσωπο που οπως ο προμηθεας εδωσε στον ανθρωπο την άγνωστη εως τοτε φωτια αυτος δίδαξε στους ανθρώπους την αγροτικη τέχνη και μαζι με αυτην την μελισσοκομια.
Κατα την μυθολογία ο Αρισταίος ηταν γιος  του Απόλλωνα και της νύμφης Κυρήνη, ο Αρισταίος είδε το φως στην Αφρική, στα παλάτια της Λιβύης. Μόλις γεννήθηκε, οι θεαις  Γαία και στις Ώρες τον πηραν για να τον αναθρέψουν. Και ήταν αυτές που έσταζαν στα χείλη του βρέφους νέκταρ και αμβροσία κάνοντάς τον αθάνατο. Ηταν ο Αρισταίας υπαρκτό πρόσωπο? Γιατί οχι!
 Όταν μεγάλωσε ο Αρισταίος οι Μούσες τον δίδαξαν την μαντική και την ιατρική. Από τις Νύμφες διδάχθηκε την καλλιέργεια του αμπελιού, της ελιάς, αλλά και τη μελισσοκομία, τέχνη που θα τον χαρακτήριζε στο εξής περισσότερο από κάθε άλλη.
Πρώτος σταθμός του Αρισταίου θεωρείται η Κέα όπου δίδαξε τους κατοίκους του νησιού και τη μελισσοκομία. Έτσι ο Αρισταίος υπήρξε για τους ανθρώπους και μάλιστα για τους νησιώτες κατοίκους της Κέας, ο πρώτος εφευρέτης μιας σειράς από χρήσιμες τέχνες κυριότερη από τις οποίες ήταν η εκτροφή των μελισσών. Ο Αρισταίος και η μέλισσα θα γίνουν τα βασικά σύμβολα του νησιού και θα απεικονισθούν στα νομίσματα της Τουλίδας, της Καρθαίας και της Κορησίας.

O μύθος του Αρισταίου μαρτυρεί την ύπαρξη εντατικής μελισσοκομίας στην αρχαιότητα. Περισσότερες όμως αποδείξεις βρίσκουμε όσο προχωρούμε προς τους ιστορικούς χρόνους.

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ ΜΙΝΩΙΚΗ ΧΡΥΣΟΧΟΙΑ

Στην Κρήτη κατά τις ανασκαφές στην Φαιστό βρέθηκαν πήλινες κυψέλες της Μινωικής εποχής (3.400 π.Χ.) πολύ αρχαιότερης της Ομηρικής. Στην ίδια εποχή ανήκει επίσης το χρυσό κόσμημα που παριστάνει σύμπλεγμα δύο μελισσών, οι οποίες βαστάζουν κηρήθρα προερχόμενη από την πήλινη κυψέλη σωλήνα, όπως και άλλο χρυσό κόσμημα σε σχήμα μέλισσας, που βρέθηκε στις ανασκαφές της Κνωσού.

                                   
Στην αρχαία πόλη της Κνωσού βρέθηκε επίσης πινακίδα με την επιγραφή: «Πάσι Θεοίς Μέλι: ΑΜΦΟΡΕΥΣ 1» δηλαδή: «Προσφέρεται σε όλους τους θεούς μέλι: ένας αμφορέας». Η φράση είναι γραμμένη στο συλλαβικό αλφάβητο της Γραμμικής Β’ τον 14ο αιώνα π.Χ. και μεταφράστηκε από τον Βρετανό αρχιτέκτονα Μιχαήλ Βέντρ (Michael Ventris) το 1952.

Στην Οδύσσεια (στίχος, Κ-519) αναφέρεται το «Μελίκρατον» που ήταν κράμα μελιού και γάλακτος το οποίον έπιναν ως εκλεκτό ποτό καθώς επίσης (στίχος, Υ-168) ότι οι ορφανές κόρες του Πίνδαρου τρέφονταν από την Θεά Αφροδίτη με τυρί, μέλι και οίνο. Με την ίδια τροφή η μάγισσα Κίρκη σαγήνευσε τους συντρόφους του Οδυσσέα (στίχος, Κ-213).

Ο Ησίοδος αναφέρει τους «Σίμβλους», όνομα που έδιναν στις κυψέλες της εποχής εκείνης. Αν και δεν είναι απόλυτα γνωστό το είδος των κυψελών αυτών, είναι βέβαιο πως ήταν κατασκευασμένες από ανθρώπους για την εκτροφή των μελισσών.

Επιπλέον, τα συγγράμματα του Αριστοτέλη (322 π.Χ.) αποτέλεσαν σπουδαίο σταθμό για τη μελισσοκομία τόσο της αρχαίας Ελλάδας αλλά και όλου του τότε πολιτισμένου κόσμου.

Η ύπαρξη όμως μελισσοκομικών επιχειρήσεων μαρτυρείται και κατά την προαριστοτελική περίοδο κατά την οποία η μελισσοκομία είχε ήδη συστηματοποιηθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό.

Ο μεγάλος νομοθέτης των Αθηναίων, Σόλων (640-558 π.Χ.) θέσπισε διάφορα νομοθετικά μέτρα για την μελισσοκομία της εποχής εκείνης. Ένα μέτρο το οποίο αποδεικνύει την ύπαρξη μελισσοκομικών επιχειρήσεων και το οποίο ρυθμίζει και καθορίζει τις αποστάσεις μεταξύ των μελισσοκομείων είναι το εξής: «Μελισσών σμήνη καθιστάμενα απέχειν των υφ’ ετέρου πρότερον ιδρυμένων πόδας τριακοσίους» [Πλουτάρχου: Βίος Σόλωνος].
Ο πατέρας της Ιατρικής Ιπποκράτης (462-352 π.Χ.) συνιστούσε το μέλι σε όλους τους ανθρώπους αλλά ιδιαίτερα στους ασθενείς.
Ο Δημόκριτος, όταν ρωτήθηκε πώς είναι δυνατόν να διατηρηθούν οι άνθρωποι υγιείς και μακροβιότεροι απάντησε: «Ει τα μεν έξωθεν ελαίω του σώματος τα δε ένδοθεν μέλιτι χρίσοιντο».
Ο Πυθαγόρας και οι οπαδοί του είχαν το μέλι ως κύρια τροφή.
Η πρόοδος της μελισσοκομίας δεν περιοριζόταν μόνο στην Αττική αλλά σε όλη σχεδόν την Ελλάδα: στερεά, νησιωτική ακόμα και στις αποικίες. Ο πρώτος όμως που μελέτησε επιστημονικά την μέλισσα ήταν ο Αριστοτέλης.
Η κυψέλη με τα κινητά πλαίσια χρησιμοποιούνταν στην αρχαία Ελλάδα. Στα Κύθηρα οι αρχαίοι μελισσοκόμοι χρησιμοποιούσαν το αδονάκι που είναι ο πρόδρομος της σύγχρονης ευρωπαϊκής κυψέλης με το κινητό πλαίσιο, ανακάλυψη του Αμερικανού Lorenzo Lorraine Langstroth. 

 Αργυρό τετράδραχμον Αθηνών (β΄ όψη)

 ΑΡΧΑΙΩΝ ΝΕΚΤΑΡ ΜΕΛΙΣΣΩΝ

Anapen ενα διαφορετικο μελισσοκομικο και οχι μονο (εξαρτημα ) που σωζει ζωες

Το Αλλεργικό Σόκ είναι είναι μια ακραία αλλεργική αντίδραση, η οποία μπορεί να αποβεί μοιραία και πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη. Οι πρώτες βοήθειες μπορούν να βοηθήσουν, αλλά ο καθένας που έχει μια αναφυλακτική αντίδραση χρειάζεται επείγουσα ιατρική φροντίδα.

Οι αναφυλακτικές αντιδράσεις χαρακτηρίζονται από την αιφνίδια (στο λεπτό ή και λιγότερο) έναρξη και ταχεία εξέλιξη των ακόλουθων χαρακτηριστικών:

• Η απόφραξη των ανώτερων αεραγωγών είναι το οίδημα της επιγλωττίδας και του λάρυγγα .
• O βρογχόσπασμος αποτελεί άλλη σοβαρή επιπλοκή από το αναπνευστικό και δυνατόν να μιμείται σοβαρή ασθματική κρίση.
• Τα συμπτώματα από το δέρμα είναι πολύ συχνά και περιλαμβάνουν διάχυτη ερυθρότητα , ερύθημα κνίδωση ή/και αγγειοοίδημα. Ο κνησμός και η υπεραιμία είναι τα κύρια ενοχλήματα που αναφέρει ο ασθενής.
• Τα συμπτώματα από το γαστρεντερικό συνίστανται σε διάρροια κοιλιακό άλγος και μερικές φορές ναυτία και εμετό.
• Νευρολογικά συμπτώματα δυνατόν να παρατηρηθούν με την μορφή της σύγχυσης λιποθυμίας, σπασμών ή και κώματος. Αποτελούν συνήθως επακόλουθα της καρδιαγγειακής καταπληξίας.

 

Αντιμετώπιση, όταν το άτομο έχει τις αισθήσεις του:
• Καθίστε το άτομο σε όρθια θέση για να διευκολύνεται η αναπνοή του. Αν αισθάνεται λιποθυμία  είναι χρήσιμο να ξαπλώσει, ανασηκώνοντας τα πόδια του, εάν είναι απαραίτητο.
• Χαλαρώστε τα ρούχα γύρω από το λαιμό και τη μέση.
• Αν το άτομο διατηρεί τις αισθήσεις του και έχει φαρμακευτική αγωγή (όπως αυτόματης έγχυσης αδρεναλίνη ή Anapen) να το βοηθήσετε να τη χρησιμοποιήσει, αν δεν μπορεί να τη κάνει μόνος του (όπως έχει εκπαιδευτεί)

Βεβαιωθείτε ότι η συσκευή δεν έχει λήξει πριν από τη χορήγηση.

1. Αφαιρέστε το μαύρο κάλυμμα της βελόνας. Αυτό το κάλυμμα είναι συνδεδεμένο σε μία γκρίζα προστατευτική θήκη της βελόνας και μπορεί να χρειαστεί αρκετή δύναμη για να αφαιρεθεί.
2. Αφαιρέστε το μαύρο πώμα ασφαλείας από το κόκκινο κουμπί εκτόξευσης
3. Κρατείστε το ANAPEN κάθετα στον εξωτερικό μηρό και πατήστε το κόκκινο κουμπί εκτόξευσης. Μπορείτε να κάνετε την ένεση μέσα από ελαφρύ ρουχισμό εάν χρειαστεί.
4. Κρατείστε το ANAPEN σε αυτή τη θέση για 10 δευτερόλεπτα (αυτό επιτρέπει να ενεθεί όλη η δόση αδρεναλίνης). Κάνετε απαλά μαλάξεις στην ενέσιμη περιοχή. Κόκκινο κουμπί εκτόξευσης Μαύρο πώμα ασφαλείας Μαύρο κάλυμμα βελόνας

Αντιμετώπιση, όταν το άτομο δεν έχει τις αισθήσεις του:

• Εάν ο ασθενής είναι αναίσθητος ήδη, η Anapen πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο αν υπάρχει προηγούμενη άδεια από τον ασθενή. Η συγκατάθεση αυτή μπορεί να γραφτεί ή να έχουν δοθεί προφορικά μπροστά από αξιόπιστους μάρτυρες.
• Στενά ρούχα, ιδιαίτερα γύρω από το λαιμό θα πρέπει να χαλαρώσουν και ο ασθενής θα πρέπει να γίνει όσο πιο άνετη γίνεται.
•Bάλτε τον άρρωστο να ξαπλώσει, έχοντας το σημείο που έχει υποστεί το τσίμπημα πιο χαμηλά από την καρδιά και κατά το δυνατόν ακίνητο.

• Καλέστε το 166, δηλώνοντας περιστατικό αλλεργικού σοκ απο τσίμπημα μέλισσας και να ακολουθήσετε τις συμβουλές που δίνονται από το κέντρο 166.
• Μην προσπαθήσετε να δώσετε στο άτομο που τσιμπήθηκε φαγητό ή ποτό.
• Αν σταματήσει η καρδιά του ατόμου η τεχνητή αναπνοή - ανάνηψη θα πρέπει να παρέχονται από εκπαιδευμένο άτομο.

Είναι απαραίτητο όλοι οι Μελισσοκόμοι, επαγγελματίες και ερασιτέχνες, να κουβαλούμε μαζί μας όταν επισκεπτόμαστε τα μελίσσια μας, αδρεναλίνη. ΔΕΝ ξέρουμε πότε μπορεί να μας χρησιμεύσει. Μπορεί να μας σώσει την ζωή μας (είμαστε όλοι εν δυνάμει αλλεργικοί & το 5% των μελισσοκόμων παθαίνουν κάποια στιγμή στην ζωή τους αλλεργικό σοκ από τσίμπημα μέλισσας) ή τη ζωή κάποιου συναδέλφού και το χειρότερο σενάριο ενός περαστικού από τον μελισσώνα μας.

Είναι απαραίτητο κανείς να γνωρίζει ότι το φάρμακο εκλογής για την αντιμετώπιση του αλλεργικού σοκ είναι η αδρεναλίνη και όχι η κορτιζόνη.

Στο σημείο αυτό πρέπει να αποσαφηνισθεί μια τεράστια παρεξήγηση σχετικά με τη χρήση της αδρεναλίνης. Η αδρεναλίνη δεν είναι το έσχατο μέσο αντιμετώπισης μιας αναφυλακτικής αντίδρασης, η χρήση του οποίου αποφασίζεται μόνο σε περίπτωση καταπληξίας (σοκ) ή οιδήματος του λάρυγγα. Η αδρεναλίνη είναι η πρώτη και μοναδική αποτελεσματική θεραπεία της αναφυλακτικής αντίδρασης από τη στιγμή που θα αναγνωρίσουμε οτι ένας ασθενής πάσχει από αυτή. Αν θεραπεύσουμε την αναφυλακτική με τα δευτερεύοντα φάρμακα (κορτιζόνη και αντιισταμινικά) είναι πιθανό οτι θα χάσουμε πολύτιμο χρόνο, αφήνοντας την αντίδραση να εξελιχθεί και να οδηγήσει, πιθανά, σε πτώση της πίεσης ή

οίδημα λάρυγγα. Τότε, ίσως και η αδρεναλίνη να μη μπορεί να αντιστρέψει την κατάσταση! Η κοινή πεποίθηση οτι η θεραπεία μιας αναφυλακτικής αντίδρασης είναι η ένεση κορτιζόνης είναι εσφαλμένη.

Συνεπώς, εφόσον πληρούνται τα κριτήρια της αναφυλακτικής αντίδρασης, η μοναδική θεραπεία είναι η ενδομυϊκή ένεση αδρεναλίνης. Η ένεση γίνεται είτε από προσωπικό με ιατρική εκπαίδευση είτε από τον ίδιο τον ασθενή ή τους συγγενείς του. Στην ελληνική αγορά κυκλοφορεί ειδικό σκεύασμα αυτοενιέμενης αδρεναλίνης σε προγεμισμένη σύριγγα με τη μορφή "στυλό".

Μετά τη χορήγηση αδρεναλίνης, ο ασθενής πρέπει να λάβει σύμφωνα με τις οδηγίες του ιατρού, τα δευτερεύοντα φάρμακα αντιμετώπισης αναφυλακτικής, δηλαδή την κορτιζόνη και το αντιισταμινικό, είτε από μόνος του (σε μορφή χαπιού ή σιροπιού, ανάλογα με την ηλικία) είτε σε κάποιο νοσηλευτικό ίδρυμα. Τα δευτερεύοντα φάρμακα, των οποίων η έναρξη δράσης γίνεται σε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 30 λεπτών, έχουν σκοπό να αντιμετωπίσουν τη λεγόμενη δεύτερη φάση της αναφυλακτικής αντίδρασης, που εμφανίζεται σε 4-24 περίπου ώρες μετά την αρχική φάση, χωρίς να μεσολαβήσει νέα έκθεση του ασθενούς στο υπεύθυνο αλλεργιογόνο και ενώ έχουν υποχωρήσει τα συμπτώματα της αρχικής φάσης.

Σε κάθε περίπτωση είναι απαραίτητο ο ασθενής να μεταβεί άμεσα στο κοντινότερο νοσηλευτικό ίδρυμα για παρακολούθηση και θεραπεία.

Η διαρκής εκπαίδευση από τον αλλεργιολόγο στην αναγνώριση συμπτωμάτων της αναφυλακτικής αντίδρασης και στον τρόπο αντιμετώπισής της είναι ζωτικής σημασίας και μπορεί να σώσει τη ζωή του αλλεργικού ασθενούς.

 ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΛΟΨΥΧΑ ΝΑ ΜΗΝ ΜΑΣ ΣΥΜΒΕΙ ΠΟΤΕ

πηγη: http://bio-meli.blogspot.gr/2013/03/blog-post.html